Op 1 januari 2006 is de WIA (Wet Werk en Inkomen naar Arbeidsvermogen) van kracht geworden. Deze wet is in de plaats gekomen van de aloude WAO. De WIA geeft, net als de WAO destijds, aan werknemers een recht op een uitkering bij arbeidsongeschiktheid ten gevolge van ziekte of een ongeval. Doel van de invoering van de nieuwe wet is eigenlijk tweeledig. Allereerst wordt een grotere verantwoordelijkheid bij werknemers en werkgevers gelegd als het gaat om het voorkomen van langdurige arbeidsongeschiktheid. Aan hen zijn verplichtingen opgelegd om de re-integratie van de werknemer te verbeteren. De wetgever hoopt door de getroffen maatregelen op dit gebied de toestroom van langdurig arbeidsongeschikten te beperken.
Het tweede doel is om het voor de arbeidsongeschikte aantrekkelijk te maken zijn resterende arbeidscapaciteit ook daadwerkelijk te gebruiken door een baan te zoeken die hij met zijn arbeidshandicap toch kan uitvoeren.

Heeft de invoering van de nieuwe wet succes gehad? Is het aantal arbeidsongeschikten inderdaad afgenomen?

Het lijkt er op van wel. Zowel het aantal uitkeringen als de hoogte van de uitkeringen is afgenomen. Eigenlijk is dat logisch, want bij de WAO moest men minimaal 15% arbeidsongeschikt zijn. Bij de WIA ligt die ondergrens bij 35%. De werknemer moet bij arbeidsongeschiktheid van minder dan 35% in principe gewoon in dienst blijven bij zijn werkgever. De werkgever heeft de verplichting om aangepast werk te zoeken voor deze werknemer of om voor herscholing te zorgen. En daar ligt voor veel werkgevers nu het probleem.

Aan het in dienst houden van een werknemer die minder dan 35% arbeidsongeschikt is zijn voor de werkgever nogal wat kosten verbonden. Denkt u maar aan het aanpassen van de werkplek, de kosten van scholing en re-integratie. Daarnaast kan de werkgever mogelijk op grond van CAO-bepalingen verplicht zijn het loonverlies van zijn werknemer door de arbeidsongeschiktheid gedeeltelijk en gedurende een bepaalde periode te compenseren. Veel ondernemers hebben van deze gevolgen geen weet. Pas als ze met een dergelijke situatie worden geconfronteerd, wordt duidelijk voor welke kosten ze allemaal moeten opdraaien. Zeker voor kleinere ondernemers kan dat aardig wat pijn veroorzaken.

Wij denken dan ook dat het verstandig is dat ondernemers tijdig nadenken over deze problematiek. Er zijn namelijk mogelijkheden deze risico’s af te dekken door WIA-aanvullingsverzekeringen. Voor het hierboven beschreven risico is de WIA-compensatieverzekering ontwikkeld. Er bestaan twee varianten. De kortlopende en de langlopende variant. De kortlopende kan dienen als compensatie voor de kosten die de werkgever maakt. De langlopende wordt meestal gebruikt als compensatie voor de loondoorbetalingverplichtingen van de werkgever.

Misschien hebben wij u als werkgever aan het denken gezet. Misschien vraagt u zich af of een dergelijke oplossing geschikt is voor uw bedrijf. Neemt u dan eens contact met ons op.  Samen met u analyseren wij dan tegen welke problemen u kunt aanlopen en wat de meest passende oplossing is.